خط جادوی تنها

جادوگران...تمام اميد من در طي سالهايي كه گذشت
نمي دنم كار درستي ميكنم كه اينجا دارم مينويسم يا جاش اينجا نيست...
كلافه ام
پنجره رو باز مي كنم و بوي بهار ميپاشه به تاريكيه اتاقم
تك و تنها نشستم اينجا و به صداي غم الود افكارم گوش مي كنم
يشب يادمه دلتنگي بهم هديه دادن
منم تا صبح گوشامو سپردم به دست فرياد زخمه هاي حنجره ي اوازه اون چكاوك تنهايي كه دلش مثل من از خيلي چيزا تنگه
حرف من حرف شماست
صداتون بغض صداي منو داره
من يه شاعرم
يه شاعر كه بجاي وانمود كردن به اينكه از صداي استاد شجريان الهام مي گيره
بغض صداي تيمور ديوونش مي كنه و....ياد يه نور كوچولو مي افته كه خدا روز اول گفت يه روزي به زندگيت مي تابه
حس مي كنم چنگيز مثل خودمه
عاصي و بريده از هرچي زور و قيد و بنده
نمي دونم چي ميشه گاهي يه ديو ميشه مهربون ترين نفس لحظه هاي دختري كه ٦ ساله دعا مي كنه مبادا شمع جادوگران خاموش بشه و اون به يه تاريكي عميق فرو بره